Parafia Rzymskokatolicka Świętego Aleksandra

Rys historyczny: Placówka duszpasterska erygowana przez bpa wileńskiego dn. 9 listopada 1717 r. jako kapelania obsługiwana przez OO. Bernardynów, z ramienia OO. Kamedułów, zatwierdzonych przez Ordynariusza. Do godności Parafii podniesiona 19 listopada 1788 r. przez Bpa Massalskiego. Pierwszy kościół drewniany zbudowany kosztem Kamedułów wigierskich w latach 1710 – 1714 był pw. Św. Krzyża. Drugi pod wezwaniem Św. Aleksandra, zbudowany w latach 1820 – 26 z cegły w stylu klasycznym według projektu C. P. Aignera, P. Marconiego i M. Tryniszewskigo. Zbudowany staraniem ks. Ks. A. Dzwonkowskiego i P. Makowskiego, konsekrowany przez Bpa T. Straszyńskiego, powiększony w latach 1882 – 88 przez ks. A. Makowskiego. Podczas działań wojennych 22. października 1944 r. znacznie uszkodzony, po wojnie fronton kościoła odbudowany staraniem Ks. B. Gumowskiego, wieże zaś dobudowane przez Ks. W. Balukiewicza. W roku 1992 Ojciec święty Jan Paweł II bullą Totus Tuus Poloniae Populus podniósł kościół św. Aleksandra do godności Konkatedry Diecezji Ełckiej. W 2002 roku, wichura zerwała dach na kościele i wprowadziła wiele zniszczeń w świątyni. Gruntowny remont świątyni, został zakończony w 2007 r.