Parafia Rzymskokatolicka Matki Bożej Nieustającej Pomocy

Kościół zbudowano w latach 1946-1947 wg projektu Adolfa Szyszko-Bohusza. Poświęcono w 1947 r., a konsekrował 15 VIII 1959 r. bp Karol Pękala. Murowany z cegły, trzynawowy. Wnętrze prezbiterium i nawy głównej nakryte stropem żelbetowym, kasetonowym. Na zewnątrz pod okapem gzyms konsolkowy, od frontu prosty szczyt schodkowy. Polichromia wnętrza figuralna z 1958 r., malował Paweł Mitka. Ołtarz główny i dwa boczne neobarokowe z 1955 r., wykonał Wojciech Adamek; w głównym obrazy: Matki Boskiej Nieustajacej Pomocy, św. Stanisławi w zwieńczeniu Koronacja Najświętszej Maryi Panny, wszystkie z ok. 1955 r.