Parafia Rzymskokatolicka Świętego Dominika

W 1430 r. Właściciele Turobina wybud. kościół, który stał się filią par. Czernięcin i ten charakter zachowywał przez 100 lat. Istniał jeszcze drugi kościół na Przedmieściu Szczebrzeszyńskim ( Św. Ducha). Kościół filialny uposażono w 4 łany pola i dziesięcinę. W 1530 r. bp chełmski Jakub Buczacki połączył fundusze kościołów w Czernięcinie, filialnego w Turobinie i Św. Ducha i utworzył w Turobinie prepozyturę. Od tej daty Czernięcin, aż do poł. XIX w. był filią par. Turobin. W XVI w. stanowił własność Górków, którzy przeszli na kalwinizm. Dlatego miejscowość była zamieszkana przez protestantów. Funkcjonowała tu przez pewien czas ich szkoła. Sytuacja uległa zmianie w 1595 r. z przejściem miejscowości na własność Jana Zamoyskiego. W 1604 r. diecezję chełmską podzielono na dekanaty a jednym z nich został Turobin. Dopiero w 1790 r. dek. Turobin połączono z krasnystawskim. W życiu religijnym parafii pewną rolę odgrywały stowarzyszenia religijne, m. in. założone 1598 r. bractwo św. Anny, istniejące do pocz. XX w., podobnie bractwo różańcowe działające od 1637 r., III zakon św. Dominika ( od 1880 r.) oraz III zakon franciszkański. Dawniej przy parafii istniała biblioteka. Przez długi czas wikariuszami byli tu bernardyni. Do XIX w. zamieszkiwali ten teren także unici, posiadający cerkew od XVII w. w Tarnawie, natomiast w 1882 r. w samym Turobinie wybud. cerkiew prawosławną ( rozebrano w 1929 r.) Dawniej zmarłych grzebano na cmentarzach istniejących przy k-le pw. Wszystkich Św. ( dawny filialny) i Św. Ducha. Zostały one jednak zamknięte w 1907 r. Cmentarz obecnie użytkowany istniał już w XVII w. dla zmarłych w czasie epidemii. Kancelaria parafialna: czynna codziennie 7:30 - 8:30 sobota: 7:30 - 8:30 i 17 - 18 niedziele i święta po każdej mszy św.