Parafia Rzymskokatolicka Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Początki parafii w Debrznie należy datować na rok 1000. Według pracy: „Biały Bór i jego historia” dr. Schwitza (1932 Piła) około tego roku na ziemi człuchowskiej istniało sześć kościołów: w Debrznie, Strzeczonie, Białym Borze, Człuchowie i w Czarnem. Parafia w Debrznie została erygowana w 1354 roku. W 1543r. powstała w Debrznie Gmina Ewangelicka, która przejęła istniejące dwa kościoły. Przez prawie pięćdziesiąt lat w Debrznie nie było żadnego katolickiego duchownego. U schyłku XVI w., w okres kontrreformacji, Arcybiskup gnieźnieński, przez archidiakona kamieńskiego przedstawił nowego proboszcza i przesłał w 1599 r. mandat króla Zygmunta III Wazy, który przywrócił Kościół parafialny katolikom. Gmina ewangelicka na zawsze utraciła Kościół parafialny. W dniu 11 września 1697r. największy w mieście pożar zniszczył dwa kościoły. W 1698 r. Rada miejska uzgodniła z katolickim proboszczem Godszalskim budowę nowego kościoła parafialnego i szkoły katolickiej, a w trakcie budowy ratusza, wybudowano mały kościółka, służący obrzędom luterańskim. W początkach XVIII w. Powstał kościół parafialny o konstrukcji sztachulcowej. Była to budowla niewielka, założona na planie prostokąta, z prostokątnym prezbiterium zamkniętym trójbocznie i przyległej do niego od północy prostokątnej wydłużanej zakrystii. Od zachodu korpus poprzedzał kwadratowy przedsionek z wieżą zwieńczoną hełmem. Po stu osiemdziesięciu latach kościół wymagał gruntownego remontu. Mur pruski grożący zawaleniem został rozebrany w 1890r. i zbudowano prowizoryczną kaplicę (w tym miejscu, gdzie obecnie jest poczta). Projekt nowego kościoła katolickiego przygotował Collmana von Szateburga. W 1887r. na środku rynku został wzniesiony w stylu neogotyckim kościół ewangelicki, a w latach 1894-95, również w neogotyckim stylu kościół katolicki i kaplica cmentarna. Nowy kościół ukończono 1894(95). Konsekracji dokonał 17 VI 1897 r. Biskupa Pelplina, ks. Bp. Leona Rednera, pw. kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Podczas II wojny światowej Debrzno zostało zniszczone w 60%. Podczas odbudowy rozebrano kościół protestancki, pozostawiając tylko kościół – katolicki. Tymczasowym proboszczem został ks. Jan Schulz. W październiku 1945 roku poświęcił kościół poprotestancki w Gronowie, oraz zabrał się do naprawiania kościołów w Debrznie, Strzeczonie, Gronowie. W lipcu 1946 roku ks. Schulz opuścił parafię. Drugim proboszczem został ks. Edmund Konnak i pełnił swój urząd do śmierci (14 X 1952). W tym czasie rementował kościoły i plebanie. W 1952 roku biskup gorzowski (wtedy Debrzno należało do tamtej diecezji) powierzył w opiekę duszpasterską Zgromadzeniu Salezjańskiemu. I tak od 1 listopada 1952 roku piersi salezjanie z ks. Janem Wosiem na czele, który został pierwszym proboszczem – objęli parafię w Debrznie. Podjęta została przede wszystkim praca parafialna, czyli sprawowanie sakramentów, dbanie o wiele kościołów i realizowanie swojego charyzmatu, czyli praca z dziećmi i młodzieżą. W roku 1977 został erygowany przez przełożonego Generalnego Salezjanów Dom Zakonny w Debrznie, którego przełożonym zawsze był każdorazowy proboszcz, a w skład tej wspólnoty wchodzą też Salezjanie pracujący w parafii w Wierzchowie Człuchowskim. Przy parafii istnieje wiele grup, wspólnot i stowarzyszeń.