Parafia Rzymskokatolicka Świętego Wojciecha

Pierwsza kaplica powstała we wsi już w XIII w., wzniesiono ją na sztucznie usypanym terenie. Następnie w połowie XIV w. została zamieniona na kościół, poszerzony w XV w. Już w okresie gotyku kościół posiadał orientowany, salowy korpus, z wieżą od zachodu . W czasie Reformacji praktycznie cała wieś przeszła na luteranizm i przejęła świątynię na swoje potrzeby na około 40 lat. W 1596 edykt królewski przywrócił we wsi kapłana katolickiego. W XVII wieku kościół był już zbyt mały na potrzeby wsi i zaszła konieczność jego powiększenia. Zbudowano więc nową nawę i wieżę. 4 lipca 1906 r. pożar strawił niemal cały kościół, ocalały mury i prawdopodobnie niewielka część wyposażenia. Odbudowę kościoła rozpoczęto w 1909 r., powiększając jednocześnie nawę. Po rozbudowie uzyskała ona ponad 10 m w kierunku południowym. Dobudowaną część ozdobiono pilastrami i gzymsami, wzorowanymi na wcześniejszych, barokowych detalach wieży i nawy. Nad ścianą południową wzniesiono neobarokowy szczyt. Ustawienie ołtarza pod północną ścianą nawy zmieniło układ przestrzenny i funkcjonalny kościoła: uzyskał orientację na osi północ-południe. Dawne prezbiterium zaczęło funkcjonować jako kaplica (wstawiono dwa ołtarze) i nawa boczna (ławki zwrócone w stronę ołtarza). Konsekracji dokonał Bp sufragan Jakub Klunder 10 grudnia 1911 r.