Parafia Rzymskokatolicka Świętej Trójcy

Pierwsza wzmianka o kościele św. Trójcy pochodzi z roku 1198, który w swojej bogatej historii należał początkowo do książąt pomorskich, joannitów, a później był własnością Krzyżaków. Około 1348 roku na miejscu starego, drewnianego kościoła postawiono nowy niewielki murowany. Średniowieczna parafia Lubiszewo przetrwała do 1596 roku, gdy ordynariusz kujawsko-pomorski, bp Hieronim Rozdrażewski włączył ją do parafii tczewskiej. Odtąd, aż do 1928 roku, kościół w Lubiszewie był filialnym kościołem, należącym do parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Tczewie. Lubiszewo od wieków było celem pielgrzymkowym. Najpierw uroczyście obchodzono tu odpust św. Trójcy, później po pierwszym rozbiorze Polski rozpoczął się kult Najświętszej Maryi Panny, który uroczyście rozpoczął się 24 września 1787 roku. Wtedy w uroczystej procesji przeniesiono, znajdującą się pierwotnie w prywatnej kaplicy Czarlińskich w pobliskim Stanisławiu, figurę Matki Bożej Pocieszenia do kościoła parafialnego w Lubiszewie, aby przed nią mógł modlić się każdy, kto tego potrzebował. Od 1955 roku figura Matki Bożej Pocieszenia znajduje się w niszy ołtarza bocznego za obrazem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. U stóp Madonny umieszczono rzeźby przedstawiające klęczących patronów Bractw Matki Bożej Pocieszenia, św. Augustyna i św. Monikę. Po zakończeniu II wojny światowej powoli, kult Uśmiechniętej Madonny z Lubiszewa zaczął się odradzać. Przyczynił się do tego dekret z 17 października 1959 roku Prymasa Tysiąclecia, Stefana kard. Wyszyńskiego, który ustanowił Maryję drugorzędną patronką kościoła. 31 sierpnia 1997 roku arcybiskup Józef Kowalczyk Nuncjusz Apostolski w Polsce dokonał koronacji figury koronami papieskimi. Wielkie zasługi w tym zakresie poczynili: ks. Paweł Lubiński, ks. Stefan Rejewski oraz ks. Roman Misiak, który uzyskał potrzebne dokumenty, przygotował i przeprowadził uroczystości koronacji Matki Bożej Pocieszenia w Lubiszewie.