Parafia Rzymskokatolicka Świętej Barbary

Pierwotny kościół drewniany był fundowany w 1445 r. przez Mszczuja ze Skrzynna herbu Łabędź, starostę opoczyńskiego. Parafia o nazwie Damniewice albo Damujowice została erygowana 14 VII 1445 r. przez abp. gnieźnieńskiego Wincentego Kota dla mieszkańców i służby zamku królewskiego Damniewice i ludności pobliskiej wsi Wygnanów. Została ona uposażona dziesięcinami z Gielniowa oraz Kszczonowskiej Woli. W połowie XVI w. parafia przestała istnieć, prawdopodobnie wskutek zniszczenia zamku i okolicy przez Szwedów oraz rozwoju Gielniowa lokowanego jako miasto. Ponownie została erygowana pod nazwą Sołek (Damujowice już nie istniały) w połowie XVIII w. Około 1675 r. wzniesiono w Sołku drewniany kościół pw. św. Barbary, w innym miejscu niż pierwotna świątynia z XV wieku. W XIX w. dobudowano kaplicę, zaś w latach 1930–1932 kościół rozbudowano, a w 1957 r. restaurowano. 18 II 2008 r. świątynia spłonęła w pożarze.