Parafia Rzymskokatolicka Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski

Fundatorem świątyni był ks. Aleksander Brzeziński, od 1908 r. rektor kościoła podominikańskiego, prefekt miejscowych szkół, kapelan szpitala św. Józefa i kapelan więzienia. Z funduszy odziedziczonych po rodzicach i otrzymanych od rodziny Stajnów kupił 3 ha ziemi pod Sieradzem i przeznaczył je pod budowę kościoła Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski (wotum za uratowanie życia w 1918 r. – jako zakładnik stał już przed plutonem egzekucyjnym), baraków dla kolonii letnich dla dzieci robotników łódzkich, drukarni oraz domu mieszkalnego. Budowa kościoła zakończona została w 1922 r. Konsekracji dokonał bp Władysław Krynicki 14 V 1924 r. Polichromia została wykonana przez artystę malarza K.T. Glamkowskiego z Warszawy (odbywał karę w sieradzkim więzieniu). Nad ołtarzem głównym namalowane było niebo z chórami aniołów. Na łuku prezbiterium obraz Matki Bożej Ostrobramskiej. Na ścianach bocznych przedstawieni byli w kołach czterej Ewangeliści. Nad drzwiami zakrystii Chrystus siejący ziarno. Sufit usłany gwiazdami, z Barankiem w kole na środku. Boczne ściany – w skośnych kwadratach stylowe lilie. Dwa boczne ołtarze z obrazami św. Aleksandra i św. Antoniego. Ołtarz główny z obrazem Chrystusa na tle Jerozolimy. Boczne zewnętrzne wnęki mieściły dwie metalowe figury Matki Bożej i Chrystusa. Z polichromii do dzisiaj zachowało się tylko malowidło nad głównym ołtarzem – chóry Aniołów. Wydobyte spod kilku warstw farby zostało zabezpieczone, częściowo uzupełnione. Pozostałe części polichromii zostały zniszczone w czasie wojny lub zamalowane po wojnie. W latach 1922–1939 kościół służył jako kaplica prywatna, miejsce modlitwy dla młodzieży robotniczej i pracowników drukarni (ks. Brzeziński był redaktorem i wydawcą czasopisma „Ziemia Sieradzka”). W latach 1939–1945 pełnił rolę kostnicy dla zmarłych w pobliskim szpitalu niemieckich żołnierzy. W latach 1945–1969 zamieniony na magazyn. Po długich sporach z komunistami został w 1969 r. odzyskany i przywrócony do sprawowania kultu, jako kościół filialny parafii Wszystkich Świętych. W 1975 r. przy kościele powstał ośrodek duszpasterski. 3 V 1981 r. bp Jan Zaręba erygował nową parafię pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. W 1989 r. rozpoczęto rozbudowę kościoła według projektu mgr inż. arch. Małgorzaty Porowskiej-Leśniak; projekt techniczny mgr inż. Janusz Jasieczek. Po rozbudowie pierwotny kościół pełni rolę prezbiterium, nawa kościoła została dobudowana do bocznej ściany istniejącego już kościoła. Wnętrza kościoła projektu Jerzego Machaja, ks. Wojciecha Sowy i ks. Marka Kędzierskiego. Kościół konsekrowany 3 V 1998 r. przez bp. Bronisława Dembowskiego. W krypcie pod kościołem pochowany jest ks. Aleksander Brzeziński (1878–1941). W ostatnich latach (2003–2009) pomalowano wnętrze świątyni, przeprowadzono konserwację elewacji starej części kościoła, wyremontowano prezbiterium i zakrystię. W 2019 r. założono nagłośnienie. W latach 2017–2020 wyremontowano plebanię i zrewitalizowano ogród. Kancelaria parafialna: dni powszednie po Mszy św.