Parafia Rzymskokatolicka Świętego Klemensa Papieża i Męczennika

Wieś królewska z początku XII w., następnie klasztorna. Dawniej nazywana Wąkczew. Parafia założona w drugiej połowy XIII w. znajdowała się pod zarządem Kanoników Regularnych z Męki, którzy w 1358 r. przeszli do Kalisza. Następnie w administracji duchownych diecezjalnych. Od 1626 r. prepozytura Kanoników Regularnych Grobu Chrystusowego z Miechowa (fund. z 1626 r.). Po kasacie klasztoru ponownie pod zarządem księży diecezjalnych (do 1818 r. w archidiecezji gnieźnieńskiej). Z parafii, ze wsi Łubna pochodził prymas Maciej Łubieński i bp Stanisław Łubieński. Kościół parafialny pw. św. Klemensa. Drugi wzmiankowany z 1626 r. fundacji czterech braci Łubieńskich: Stanisława i Macieja – biskupów, Wojciecha – kan. gnieźnieńskiego i Marcina – jezuity. Konsekrowany w 1628 r. lub 1629 przez Macieja Łubieńskiego, biskupa chełmińskiego. Późnorenesansowy, orientowany, murowany. Jednonawowy, na planie prostokąta zamkniętego wielobocznie z niewyodrębnionym od zewnątrz, równej szerokości z nawą, prezbiterium, przy którym od płn. prostokątna zakrystia. Od zach. czworoboczna, czterokondygnacyjna wieża. W styku płn. ściany wieży z zach. ścianą nawy cylindryczna wieżyczka mieszcząca klatkę schodową z kluczowymi otworami strzelniczymi. Nad otworem wejściowym tablica marmurowa z napisem fundacyjnym i herbem Pomian bp. Macieja Łubieńskiego. Dach dwuspadowy z wieżyczką na sygnaturkę z datą 1875; na wieży hełm o charakterze barokowym. Ołtarz główny barokowy z pierwszej połowy XVIII w. z rzeźbioną grupą Ukrzyżowania z drugiej połowy XVII w.; antepedium rzeźbione z początku XVIII w. Ołtarze boczne: 1 – rokokowy z obrazem Matki Boskiej z Dzieciątkiem z 1627 r. w sukience (początek XVIII w.); 2 – późnobarokowy z drugiej połowy w. XVIII z obrazem św. Klemensa z XVII w. w sukience drewnianej z początku XVIII w.; 3 – z początku XVIII w. Ambona późnobarokowa w kształcie łodzi z rzeźbą delfina, druga połowa XVIII w. Chór muzyczny późnobarokowy i organ muzyczny rokokowy, fundowane w 1786. Chrzcielnica barokowa z XVIII w. Stalle wczesnobarokowe z pierwszej połowy XVII w. Monstrancja wieżyczkowa 1660. Dwa kielichy: początek pierwszej połowy w. XVII. Na plebanii w dawnym refektarzu zakonnym obrazy: Matki Boskiej Niepokalanej z XVIII w. oraz Zdjęcie z krzyża z XIX/XX w. Dawniej parafia posiadała kaplicę półpubliczną we dworze w Łubnej (druga połowa XVIII w. – początek XIX w.). Na cmentarzu grzebalnym kaplica grobowa rodziny Psarskich pw. św. Jana Nepomucena z około połowy XIX w. Murowana na planie prostokąta. Na cmentarzu przykościelnym: grota Matki Boskiej z Lourdes, ok. 1935 r., figura Najświętszego Serca Pana Jezusa z napisem na cokole: „Słodkim jarzmem Twoim władaj, Panie, wśród nieprzyjaciół Twoich. Wągłczew 966–1966” oraz krzyż dębowy na Jubileusz 2000. Kaplica pogrzebowa. Krzyże przydrożne: Wągłczew – 3, Bliźniew – 3, Brudzew – 3, Gaj, Łubna-Jakusy, Łubna-Jarosłaj – 2, Orzeł Biały, Sadokszyce – 3, Sudoły. Figura Serca Pana Jezusa: Sadokszyce; figury i kapliczki maryjne: Wągłczew, Brudzew, Łubna-Jakusy, Łubna-Jarosłaj. Kancelaria parafialna: poniedziałek-piątek: godzina po Mszy św. porannej i godzina po Mszy św. , popołudniowej