Parafia Rzymskokatolicka Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i Świętego Józefa

Wieś wymieniana pierwszy raz w dokumentach pisanych w 1240 r. jako posiadłość klasztoru norbertanek w Strzelnie. Prawdopodobnie w 1384 r. Skulsk otrzymał prawa miejskie i stał się własnością królewską. Został pozbawiony tych praw w 1870 r. w odwecie za powstanie styczniowe. Parafia erygowana przed 1325 r. Pierwszy wzmiankowany kościół powstał w 1384 r. Na jego miejscu w latach 1810–1815 zbudowano świątynię murowaną, jednonawową, orientowaną. W latach 1881–1890 dobudowano przęsło nawy, wieżę i zakrystię. Kościół konsekrowany 17 VI 1924 r. przez bp. Władysława Krynickiego. Dwie kaplice po bokach nawy tworzą niejako transept. Prezbiterium węższe od nawy i zamknięte wielobocznie zamyka wnętrze kościoła. W prezbiterium i przyległych doń kaplicach pod tynkami znajdują się fragmenty starych murów z XVI w. Na froncie kościoła czworoboczna wieża, dach dwuspadowy pokryty dachówką. Sklepienie świątyni zamknięte żaglowo. Styl wnętrza barokowy. W ołtarzu głównym, drewnianym, późnobarokowym z końca XVIII w. znajduje się rzeźba drewniana z ok. 1420 r. – Pieta, czczona jako łaskami słynąca. Drewno polichromowane, gotyk, gruntownie odrestaurowana w latach 1984–1986 w pracowni konserwatorskiej „Ars Antiqua” w Warszawie. Otrzymała też pancerne zabezpieczenie. Została ukoronowana złotymi koronami przez papieża Jana Pawła II w katedrze gnieźnieńskiej 3 VI 1997 r. W kościele znajduje się drewniana polichromowana ambona z końca XVIII w. Organy pneumatyczne 12-głosowe i dwa dzwony. Na placu przykościelnym zbudowano w 1985 r. kaplicę przedpogrzebową. Na placu koronacyjnym obok kościoła została zbudowana w 1997 r. kaplica koronacyjna dwupoziomowa z ołtarzem polowym i ozdobnymi krużgankami. Droga krzyżowa – 14 kapliczek, droga różańcowa – 15 i droga Siedmiu Boleści Matki Bożej – 7. Dekretem z 2005 roku ordynariusz włocławski bp Wiesław A. Mering ustanowił Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w kościele pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Skulsku. W latach 2001–2010 przeprowadzono gruntowny remont kościoła, zarówno zewnątrz jak i wewnątrz. Wykonano nową kopułę wieży i nową wieżę – sygnaturkę, położono nowe tynki, odwodniono kościół. Odrestaurowano malowidła ścienne w prezbiterium i bocznych kaplicach. Założono dwa witraże w prezbiterium oraz wykonano nowy ołtarz – kasetę dla figury Matki Bożej Bolesnej. Przeprowadzono gruntowny remont organów oraz wstawiono nowe ławki w kościele. Na terenie parafii znajduje się kościół filialny we wsi Warzymowo, pw. św. Stanisława Biskupa Męczennika z początku XVI w., murowany, gotycki. Kościół został sprofanowany przez wojska napoleońskie w 1812 r.; rekoncyliowany w 1908 r. przez bp. S. Zdzitowieckiego. Przeprowadzono w nim gruntowny remont w latach 1973–1975. Oszkarpowany. Zachowały się w nim oryginalne gotyckie szczyty i profile gzymsów. W kościółku jest drewniana rokokowa ambona z 1768 r. i rzeźba Matki Bożej Bolesnej, drewniana, barokowa z przełomu XVII/XVIII w. Przeprowadzono gruntowny remont wnętrza kościoła: nowe tynli, granitowa posadzka, odnowiony ołtarz, ambona, kamienny ołtarz soborowy, ambonka. We wsi Łuszczewo w 2007 r. rozpoczęto budowę kościoła filialnego, został konsekrowany w 2013 r.. Krzyże przydrożne: Skulsk – 2, Borowa, Dzierżysław, Lisewo, Mielnica Duża, Mniszki, Popielewo, Radwańczewo, Warzymowo. Figury Najświętszego Serca Jezusowego: Skulsk – 2, Czartowo. Kapliczki i figury maryjne: Skulsk – 10, Buszkowo, Czartowo, Dzierżysław – 4, Goplana, Mniszki, Paniewo, Popielewo, Warzymowo. Figura św. Józefa w Skulsku, św. Floriana w Mielnicy Dużej, św. Jana Nepomucena w Dzierżysławiu. Kancelaria parafialna: poniedziałki, środy, piątki: 15.00–17.00