Parafia Rzymskokatolicka Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Parafię erygował, w r. 1919, bp Marian Fulman. Powstała ona przy dawnej cerkwi prawosławnej. Pierwotnie istniała na tym terenie parafia unicka, którą zlikwidowano w czasie kasaty unii (ok. r. 1875). Przed r. 1919 miejscowość należała do parafii łacińskiej w Puszczy Solskiej (obecnie św. Marii Magdaleny w Biłgoraju). W parafii mieszkają również prawosławni. W krótkich dziejach placówki szczególnie krwawo zapisała się ostatnia wojna: wywożenie do obozów zagłady, do przymusowej pracy, rozstrzeliwania w czasie pacyfikacji (pozostały po nich mogiły), w 1943 r. spalenie Majdanu Starego i Nowego. W Dachau zginął proboszcz, ks. Mikołaj Kostrzewa. W miejscu obecnego kościoła istniała, od r. 1733, świątynia unicka. Obecny kościół, pw. św. App. Piotra i Pawła, wybudowano w latach 1903-1906 jako cerkiew prawosławną. W r. 1919 zamieniony na kościół katolicki. Kościół drewniany, jednonawowy, bez określonego stylu, wewnątrz 3 ołtarze drewniane. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Bożej, ołtarz boczny po lewej stronie - św. Franciszka, a po prawej - św. Mikołaja, przy prezbiterium 2 zakrystie, przy nawie - kruchta, nad nawą wieża. Obok świątyni znajduje się dzwonnica, wybudowana w r. 1974 oraz ołtarz polowy z r. 1997.