Parafia Rzymskokatolicka Matki Bożej Częstochowskiej

Parafia w Żniatynie powstała w czasie przesunięcia granic między diecezją przemyską a archidiecezją lwowską jakie miało miejsce w 1787 r. W jej skład weszły wieś Dłużniów i Wyżłów, które należały pierwotnie do parafii Waręż. Właściciel dóbr w Żniatynie Jakub Aleksy Hadziewicz ufundował murowany kościół pw. Św. Michała Archanioła, konsekrowany, w 1791 r., przez biskupa Kajetana Kickiego ówczesnego sufragana lwowskiego. Kościół ten, zgodnie z praktyką władz zaborczych w okresie tzw. ?józefińskiej regulacji parafii? służył wiernym zarówno łacińskiego jak i greckiego obrządku, pozostając pod zarządem proboszcza łacińskiego. Stan taki trwał aż do r. 1928. Kościół parafialny pw. św. Michała Archanioła. (obecnie trwa jego rememont generalny - rozpoczęty we wrześniu 2006r.). Wzniesiony w r. 1790 z fundacji Jakuba Hadziewicza. Odnawiany m. in. w latach: 1874 i 1925. Barokowy. Położony na wyniosłym wzgórzu w otoczeniu drzew. Orientowany. Murowany z cegły, otynkowany. Nawa prostokątna z węższym, zamkniętym trójbocznie prezbiterium, przy którym od strony północnej zakrystia, od południowej mniejszy składzik. Przy nawie od zachodu czworoboczna kruchta z w. XX. Wewnątrz nawa rozczłonkowana pilastrami, ponad którymi odcinki gzymsu. Tęcza zamknięta łukiem półkolistym z belką pokrytą ornamentem rokokowym. W prezbiterium sklepienie kolebkowo-krzyżowe, w pozostałych lokalnościach stropy. Chór muzyczny wsparty na dwóch filarach. Zewnątrz ściany o podziale pilastrowe-ramowym. Elewacja frontowa ujęta na narożach ukośnymi szkarpami, zwieńczona falistym szczytem, ze spływami po bokach. We wnękach elewacji frontowej rzeźby śś. Jana Nepomucena i Franciszka (?) barokowe z w. XVIII. Szczyt wschodni trójkątny, rozczłonkowany pilastrami. Dachy dwuspadowe, z ośmioboczną wieżyczką na sygnaturkę nad nawą, kryte blachą. Ołtarz główny barokowy z w. XVIII, z obrazem św. Michała Archanioła z tegoż czasu w zwieńczeniu. Dwa ołtarze boczne koniec w. XVIII. Ambona barokowa koniec w. XVIII. Feretron barokowy z w. XVIII. Trzy krucyfiksy procesyjne o charakterze barokowym. Obraz Ukrzyżowania z przełomu w. XVIII/XIX, przeniesiony z kaplicy w Leszczkowie. Dwa portrety: Jakuba Hadziewicza fundatora kościoła i jego żony, koniec w. XVIII. Epitafium Jana Hadziewicza z datą 1800 (?), kamienne, z zatartym napisem, wmurowane w szkarpę kościoła. Monstrancja klasycystyczna z 1. poł. w. XIX. Kielichy: 1. regencyjny z r. 1739 (być może dawna puszka), przeniesiony ze Starego Sioła; 2. barokowy z r. 1752, ufundowany przez Jacentego Bandnarczyka. Relikwiarz z w. XVIII. Kilkanaście lichtarzy cynowych z przełomu w. XVIII/XIX. Lawaterz miedziany z 2. poł. XVIII. W dzwonnicy dwa dzwony, jeden z r. 1743, oba z napisami cyrylicą.