Parafia Rzymskokatolicka Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski

Pierwsze wzmianki z w. XVI, wówczas należy do Bełżeckich. Prawa miejskie nadane w r. 1607 przez Zygmunta III na prośbę Samuela Lipskiego, wojskiego bełskiego; w r. 1676 wzmiankowana ponownie jako wieś. W miejscowości tej, leżącej na granicy między Królestwem Polskim a Galicją, mieszkali w zwartej grupie katolicy obrządku łacińskiego i posiadali drewnianą kaplicę wzniesioną w 1901 r. Do roku 1909 opiekę duszpasterską sprawowali księża z parafii Lipsko k. Narola do której należał Bełżec. W tymże roku Kuria Metropolitalna we Lwowie ustanowiła w Bełżcu ekspozyturę i mianowała stałego duszpasterza. W 1911 r. utworzono tu samodzielną parafię wydzielając jej terytorium z parafii Lipsko. Podczas drugiej wojny światowej, w latach: 1941-3, istniał tu niemiecki obóz masowej zagłady ludności żydowskiej i polskiej. Od r. 1991 do parafii należą Chyże, a od r. 1992 Żyłka. W latach: 1988 - 1996 budowa nowej plebanii. Obecny neogotycki murowany kościół wybudowany w latach: 1911-1912, na planie krzyża łacińskiego, jednonawowy ze sklepieniem kolebkowym, na podmurówce kamiennej. Nosi cechy stylu neoklasycystycznego. Fasadę zdobią, umieszczone w półokrągłych wnękach, nawiązujących do kształtu okien, figury, oraz napis Gloria in excelsis Deo. We wnętrzu trzy drewniane ołtarze i ambona pochodzące z okresu budowy światy ni, nawiązujące stylem do baroku. Ołtarz główny z obrazem MB Królowej Polski patronki parafii, malowany na płótnie z ozdobną sukienką, zasłaniany innym obrazem przedstawiającym Scenę pod krzyżem. Z lewej i prawej strony drewniane figury św. biskupów: Stanisława i Wojciecha. Na obrazem MB drewniana rzeźba przedstawiająca scenę walki św. Michała Archanioła ze smokiem. W ołtarzach bocznych obrazy: Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Józefa z dzieciątkiem. Kościół poświęcony przez bpa Władysława Bandurskiego ze Lwowa