Parafia Rzymskokatolicka Trójcy Świętej

W 1325 r. Marcin pleban ze Słupi opłacił świętopietrze – to pierwsza wzmianka o parafii. W poł. XV w. Słupia, zgodnie z relacją Długosza, posiadała drewniany kościół. W 1595 r. ówczesny dziedzic przeszedł na arianizm – kościół zamieniono na zbór. Inwentarz z 1714 r. wzmiankuje „kościół drewniany krzyżowy po tytułem św. Wawrzyńca Męczennika, niepokonsekrowany”. Fundatorem obecnego kościoła murowanego był Antoni Michałowski, podkomorzy krakowski. Budowa trwała w latach 1778-1807. Uposażony dzięki hojności wdowy po fundatorze, został ograbiony i spustoszony w 1794 r., po bitwie pod Szczekocinami. Odbudowywany do 1807 r., był konsekrowany 20 sierpnia 1884 r. przez bpa Tomasza Kulińskiego. W kościeleNa murowany kościół składa się dwuprzęsłowa nawa i węższe, jednoprzęsłowe prezbiterium, zakończone półkoliście. W ołtarzu głównym, stiukowym – wyobrażenie Trójcy Przenajświętszej. Obok ołtarza w niszach liczne figury. Cztery ołtarze boczne umieszczone są we wnękach w postaci stiukowych ram, nad murowanymi mensami. Dookoła świątyni biegną gzymsy. Stojąca w nawie, niska owalna ambona, przyozdobiona gipsaturą, przypomina rufę okrętu rzymskiego. Równolegle z amboną stoi chrzcielnica, a jej trzon owija wąż z jabłkiem. Ciekawe są kapitele pilastrów, przedstawiające m.in. baranka, synogarlice, kosze róż, lilii, winogrona, owoce. Na pilastrach umieszczone są owalne obrazki z apostołami. Ornamentyka gipsatury w słupskim kościele ma znaczenie ozdobne i symboliczne. We wnętrzu – pamiątkowe płyty nagrobne z XVIII/XIX w. Fronton kościoła zdobią cztery pilastry, a rzeźba z niszy nad drzwiami wyobraża świętego Michała Archanioła zwyciężającego ducha ciemności. Czy wiesz, że…Oprócz kościoła parafialnego (1778-1782) do miejscowych zabytków należą: dzwonnica z XIX w.; pozostałości zespołu dworskiego – dwór z końca XVIII w., rozbudowany w XX w.; spichlerz z I poł. XIX w.; park XVIII/XIX w. oraz krzyże i pomniki. Podczas II wojny światowej Słupia była miejscem tajnego nauczania oraz działalności filii 5. wydziałów UJ. Wieś słynęła także z solidarnej postawy mieszkańców wobec partyzantów. Pod koniec wojny w dworze słupskim przebywał krótko Wincenty Witos, ukrywany tutaj przed planowanym zakładanym przerzutem do Anglii.