Parafia Rzymskokatolicka Matki Bożej Szkaplerznej

Najstarsze informacje o istnieniu kościoła w Kunicach pochodzą z 1346 r. Kunice były wówczas wsią parafialną podległą żarskiemu arcyprezbiterowi. W latach 1463-1810 wieś należała do żagańskiego klasztoru augustianów. W latach dwudziestych XVI w. do Kunic dotarła reformacja. W 1895 r. rozpoczęto budowę obecnego kościoła dla potrzeb wspólnoty protestanckiej. Okazała forma świątyni świadczyła o zamożności ówczesnych mieszkańców oraz o ich sporej liczbie. Rozwój Kunic postępował od początku XIX wieku, kiedy to rozpoczęła się przemysłowa eksploatacja okolicznych złóż węgla brunatnego i iłów ceramicznych, a miejscowość stała się słynna dzięki tutejszym kopalniom, cegielniom i hutom szkła. Lata pierwszej i drugiej wojny światowej budynek kościoła przetrwał bez większych zniszczeń. Po 1945 r. nowi mieszkańcy Kunic, w większości katolicy, początkowo na niedzielną mszę świętą udawali się do pobliskich Żar. Dwa lata po zakończeniu wojny kościół ponownie poświęcono, jednak msze święte odprawiano w nim tylko okazjonalnie. Dopiero w sierpniu 1949 r. przybył do Kunic pierwszy proboszcz, ks. Józef Śmietana.