Parafia Rzymskokatolicka Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej

Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim znajduje się na os. Piaski. Teren ten przynależał do parafii pw. św. Michała Archanioła. Starania o utworzenie miejsca sakralnego w tym miejscu podjął ks. Tadeusz Szubstarski w latach 30-tych XX w. W tym celu zakupił w październiku 1936 r. działkę od hr. Wielopolskiej z dóbr Folwarku Piaski. Pod koniec 1937 r. w kaplicy sióstr franciszkanek, zlokalizowanej przy ul. Piaski, rozpoczęto odprawianie nabożeństw dla wiernych z tego terenu. Pod koniec czerwca 1938 r. opiekę duszpasterską nad kaplicą przejęli księża saletyni. W tym samym roku parafia św. Michała Archanioła wydzierżawiła od państwa działkę u styku ulic Sienkiewicza i Piaski z przeznaczeniem na nowy kościół. Budowę świątyni rozpoczęto 2 lipca 1938 r. W dużej mierze finansował ją dyrektor Zakładów Ostrowieckich Mieczysław Iwaszkiewicz. Poświęcenia fundamentów kościoła dokonał bp J. Lorek 2 października 1938 r. Prace przy budowie kościoła przerwały działania wojenne. Podczas okupacji udało się wznieść kaplicę dolną, tzw. mały kościółek, wg projektu inż. S. Zwolanowskiego z Warszawy. Poświęcenia kaplicy dokonał ks. T. Szubstarski 15 listopada 1942 r. Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny została erygowana 15 października 1946 r. Od 1 sierpnia 1947 r. duszpasterstwo w tej placówce prowadzą księża diecezjalni. Kościół parafialny pw. Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej wzniesiony został w dwóch etapach: w latach 1958-63 powstał tzw. „dolny”, a w okresie od 1979 do 1984 r. „górny” wg projektu inż. Stanisława Preussa. Budową kierowali kolejno proboszczowie ks. Jan Bania i ks. Bogusław Piątek. Prace wykończeniowe trwały jeszcze w latach 90-tych XX w. i w początkach obecnego wieku. Wstawiono wówczas witraże autorstwa dra Józefa Furdyny, artysty plastyka z Krakowa, ułożono marmurową posadzkę, przebudowano prezbiterium oraz wykonano artystyczny wystrój kaplicy MB Saletyńskiej. W 2005 erygowano kaplicę wieczystej adoracji. Świątynia jest z białej cegły, w stylu wczesnego modernizmu. Kościół jest dwupoziomowy, trójnawowy, w formie halowej. Na szczycie kaskady schodów od frontu znajduje się masywny portyk z majestatyczną kopułą barwy złota, trzema wejściami i rozetą. Znad niego wznosi się nieco toporna wieża o kilku kondygnacjach, zakończona ujętą ażurową dekoracją kopułą ze stylizowanym monogramem Maryi na szczycie. Ściany kościoła i wieży poprzecinane są rzędami wąskich i podłużnych, prostokątnych okien. Przestrzeń kościoła podzielona jest dwoma rzędami filarów, uwieńczonych z kolei rzędem półkolistych otworów arkadowych na trzy nawy. Obfita, współczesna dekoracja malarska kolebkowo-koszowego sklepienia zawiera sceny historyczne w nawie głównej oraz biblijne po bokach, na granatowym tle stylizowanym na chmurne niebo. Na ścianach i w prezbiterium dominują ciepłe kolory i motywy w barwie złota. Półkolista ściana z rzędem prostokątnych okien z witrażami zamyka prezbiterium, oddzielone od nawy rozszerzającą się ku dołowi arkadą ściany tęczowej. W ołtarzu głównym znajduje się duży, drewniany krucyfiks w glorii złotych promieni, a w nawach drewniana figura Chrystusa oraz MB Saletyńskiej w asyście dwóch aniołów.