Parafia Rzymskokatolicka Matki Bożej Częstochowskiej

Wieś Mściów swoimi początkami sięga XI w. Wiek później była ona wsią rycerską, a następnie stanowiła uposażenie kościoła św. Piotra w Sandomierzu. W swojej historii przynależała do parafii sandomierskich (św. Piotra, katedralnej oraz św. Józefa). Początki ośrodka duszpasterskiego w Mściowie sięgają lat 70-tych XX w. W tym właśnie czasie Msze święte niedzielne odprawiali tu w domach prywatnych kapłani związani z seminarium duchownym: ks. Ignacy Ziembicki, ks. Jerzy Lewiński oraz ks. Józef Krasiński. Następnie duszpasterstwo to przejęli księża z parafii św. Józefa w Sandomierzu. Inicjatywa budowy kościoła w Mściowie pojawiła się na pocz. lat 80-tych XX w. Podjęli ją mieszkańcy wioski wraz ks. Zygmuntem Niewadzim oraz ks. Lechem Siekierskim. Pod koniec 1981 r. wystawiono tymczasową drewnianą kaplicę. Ks. L Siekierski zamieszkał na stałe w Mściowie we wrześniu 1982 r. Samodzielna parafia Mściów erygowana została przez bpa E. Materskiego 1 kwietnia 1984 r. Pierwszym proboszczem tej placówki został ks. L. Siekierski. Kościół pw. Matki Bożej Częstochowskiej zbudowany został w latach 1983-1987 wg projektu arch. Zofii Łotkowskiej i inż. Mieczysława Frańczaka. Pracami kierował ks. L. Siekierski. Świątynię poświęcił bp W. Wójcik 11 października 1987 r. W kolejnych latach prowadzone były prace dekoracyjno-wykończeniowe. Konsekracji kościoła dokonał bp W. Świerzawski 10 grudnia 2000 r. Świątynia jest budowlą utrzymaną w formie zbliżonej do tradycyjnej, a jednak niesymetryczną i posiadającą wiele elementów nowoczesnych. Na początek zauważyć można połączenie ceglanych ścian, kamiennych, skośnych i narożnych szkarp oraz betonowych obramowań i prefabrykatów okien. Jest także żelbetowy krzyż umieszczony w okrągłej rozecie na frontonie kruchty. Dalsza część, czyli nawa, jest wyższa i szersza, w jednym miejscu, po lewej stronie, opada ku ziemi, gdzie widnieje dach z poprzecznym szczytem o trójkątnym, przedzielonym betonowymi żebrami oknie. Na dachu nawy znajduje się wieżyczka, zaś po lewej stronie frontonu wysoka wieża z ostrosłupowym hełmem, pod którym dominują cztery trójkątne szczyty, którymi zwieńczone są również cztery arkady dzwonnicy. Wewnątrz znajduje się betonowy strop o przekroju trapezu. W prezbiterium umieszczono tabernakulum w glorii promieni, a nad nim rzeźby grupy Ukrzyżowania.