Parafia Rzymskokatolicka Świętego Marcina

RYS HISTORYCZNY Data erygowania: XIII w. (abp gnieźnieński Jakub herbu Świnka) Historia budowy kościoła i jego architektura: Kościół nie istniejący – drewniany rozebrany w poł. XVIII w. Obecny – wystawiony w drugiej poł. XVII w. z mensy biskupów włocławskich, gruntownie odrestaurowany w XIX w. W 1903 r. dobudowano doń murowaną kaplicę i kruchtę. Odrestaurowany w 1934 i 1948 r. Kościół drewniany na fundamencie z cegły, konstrukcji zrębowej, oszalowany, prezbiterium zwrócone na zachód. Nawa na rzucie prostokąta z węższym sklepieniem prezbiterium. Po obu stronach prezbiterium zakrystia i skarbczyk, murowane. Nawa przedłużona od wschodu (1934 r.) o węższą część mieszczącą chór i kruchtę w przyziemiu. Dachy dwuspadowe, gontowe (z 1948 r.). Pamiątkę konsekracji obchodzono w niedzielę po 16 lipca. Nie wiadomo kiedy i przez kogo konsekrowany. Wyposażenie kościoła: Ambona z pierwszej poł. XVIII w. w stylu regencji, ołtarz główny z poł. XVIII w., ołtarz boczny św. Wojciecha z pierwszej poł. XVIII w., ołtarz boczny Serca Jezusowego z pierwszej poł. XVIII w., obraz koronacji Matki Bożej z poł. XVII w., obraz Zdjęcie z Krzyża z pierwszej poł. XVIII w., feretron Matki Boskiej z przełomu XVIII i XIX w., relikwiarz z drugiej poł. XIX w., krzyż z poł. XVIII w., drewno pozłacane. Epitafia Kochanowskich herbu Jastrzębiec (†1848, †1851), Piotra Elżanowskiego († 1820), Barbary z Pińskich Skrzyńskiej i jej syna Teodora Skrzyńskiego z pierwszej poł. XIX w. Kancelaria parafialna: czynna przed i po Mszy św.