Parafia Rzymskokatolicka Świętej Małgorzaty

Zaliczana do najstarszych i najpiękniejszych świątyń. Powstała na przełomie XII i XIII wieku. W 1488 roku bp włocławski Piotr z Bnina podniósł ją do rangi kolegiaty. Zapewne w tym samym czasie miała miejsce przebudowa świątyni w stylu późnogotyckim, a w połowie XVI wieku do wieży dostawiono kaplicę grobową Kościeleckich – ówczesnych właścicieli wsi. Romański jednonawowy korpus kościoła zbudowany został z granitowych ciosów, posiada półkolistą apsydę i czworoboczną wieżą. Okna sięgają także czasów romańskich, zaś z doby gotyku pochodzi sklepienie w prezbiterium. Świątynia jest więc romańska z elementami gotyckimi. Od południowej strony znajduje się kaplica św. Barbary ozdobiona rustyką sgraffitową i zwieńczona attyką. Widoczne są również symbole religijne: Oko Opatrzności, kotwica, krzyż, serce, alfa i omega, Christos. Kaplicę zaprojektował włoski architekt Jan Baptista Di Quadro. Wszystkie dachy świątyni są siodłowe kryte dachówką, na kalenicy nawy znajduje się wieżyczka na sygnaturkę o charakterze barokowym z latarnią o baniastym zwieńczeniu. Do zabytków należy renesansowy ołtarz główny bogato rzeźbiony w drewnie, który powstał na przełomie XVI i XVII wieku. Zdobią go piękne figury świętych Piotra i Pawła, Małgorzaty i Agnieszki i dwóch aniołów. W centrum znajduje się kopia obrazu Rafaela „Przemienienie Pańskie” wykonana przez Romana Postępskiego w 1857 roku. Na antepedium ołtarza wyrzeźbiona jest scena „Ostatniej wieczerzy” wg oryginału Leonarda Da Vinci. Ołtarze boczne są barokowe z ok. poł. XVII wieku. W lewym – obraz Madonny z Dzieciątkiem, w prawym – obraz św. Józefa. Z innych zabytków godne uwagi są: ambona manierystyczna z pocz. XVII wieku z rzeźbami czterech Ewangelistów oraz renesansowa chrzcielnica z XVII wieku. W kruchcie znajduje się gotycki krucyfiks z XVI wieku. Cennym zabytkiem sztuki jubilerskiej z XVIII wieku jest barokowa monstrancja z 1727 roku, trybowana ze sceną z Chrystusem i niewiernym Tomaszem. Święto patronalne: św. Małgorzata, 13.07