Parafia Rzymskokatolicka Świętej Katarzyny

Parafia została erygowana zapewne w XII lub XIII wieku, a pierwszy kościół fundowany przez kustoszy katedralnych poznańskich wzmiankowany był w 1510 roku. Obecna świątynia zbudowana została w latach 1752-1754 staraniem archidiakona gnieźnieńskiego i poznańskiego Leona Morawskiego. Posiada konstrukcję zrębową, wzniesioną na planie prostokąta, z węższym, zamkniętym wielobocznie prezbiterium od wschodu, przy którym znajduje się prostokątna zakrystia. Nad całością dominuje dwukondygnacyjna wieża, nakryta dachem namiotowym, zwieńczonym kulą z krzyżem i chorągiewką z datą rozpoczęcia budowy (1752). Wnętrze jest jednonawowe, w prezbiterium rokokowy ołtarz główny z obrazem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, na zwieńczeniu wizerunek patronki kościoła – św. Katarzyny Aleksandryjskiej, po bokach ołtarza cztery XVIII-wieczne rzeźby. Najcenniejszym zabytkiem jest XVI-wieczny krucyfiks usytuowany na belce tęczowej. Prawy ołtarz boczny upiększa obraz św. Kazimierza Królewicza, w jego zwieńczeniu wizerunek św. Barbary w okazałej rokokowej oprawie. W lewym bocznym ołtarzu znajduje się postać św. Jana Nepomucena, a poniżej obraz anioła udzielającego komunii św. Onufremu, pustelnikowi z Egiptu. Nad wejściem do zakrystii rzeźba św. Józefa z Dzieciątkiem. XVIII-wieczna ambona posiada rokokową dekoracją frontu. Nad wejściem do kruchty widnieje okazała rzeźba Matki Bożej z Dzieciątkiem. Ściany świątyni zdobi delikatny roślinny ornament i medaliony z wizerunkami świętych. Nawę od zachodu zamyka chór muzyczny z balustradą ozdobioną polichromią z muzykującymi aniołami. Święto patronalne: św. Katarzyna Aleksandryjska, 25.11